Do 1 kwietnia potrwa przyjmowanie wniosków do Gminnego Programu Rewitalizacji na lata 2022 – 2030. To kluczowy etap przygotowań do programu polegający na umieszczeniu w nim propozycji zadań do wykonania.
– Za nami określenie granic obszaru rewitalizacji, którym jest centrum miasta i ulica Dworcowa. Obecnie przystępujemy do wypełniania programu konkretną treścią. Celem jest powstanie dokumentu warunkującego możliwość ubiegania się o środki zewnętrzne w unijnej perspektywie finansowej 2021 – 2027 w obszarze rewitalizacji. Celowości powstania programu dowodzi jego poprzednia odsłona, w czasie której wykonano 9 spośród 18 zgłoszonych projektów – mówił podczas spotkania w Urzędzie Miasta Artur Kubica, przedstawiciel Stowarzyszenia Wspierania Inicjatyw Gospodarczych Delta Partner z Cieszyna, które współpracuje z władzami Świdnika w formułowaniu programu.
W działaniach rewitalizacyjnych nie chodzi o poprawę stanu infrastruktury miejskiej tylko dlatego, że wymaga naprawy. Chodzi o to, by w ślad za tymi działaniami szło rozwiązywanie konkretnych problemów społecznych dotykających jak największej liczby mieszkańców. Polegają one w głównej mierze na dwóch rodzajach aktywności. Pierwszy to zmiana funkcji konkretnego obiektu lub przywrócenie jego funkcji pierwotnej. Doskonałym przykładem zmiany funkcji byłoby przeniesie siedziby Miejsko-Powiatowej Biblioteki Publicznej do budynku zajmowanego obecnie przez Centrum Usług Społecznych. Osiągnięto by przez to dwa cele: zapewnienie bibliotece większej powierzchni do prowadzenia działalności i, co jest zdecydowanie ważniejsze, jako kluczowy efekt rewitalizacji, poprawę dostępu ogółu mieszkańców Świdnika do usług świadczonych przez placówkę. Przykładem na przywrócenie pierwotnej jakości jest przeprowadzona już modernizacja placu Konstytucji 3 maja. A zatem rewitalizacja obliczona jest na efekt skali, czyli, przy ograniczonych środkach finansowych, poprawę jakości życia jak największej liczby mieszkańców.
Program rewitalizacji obejmuje jedynie około 5 procent powierzchni miasta, zasiedlonej jednak przez prawie 25 procent ogółu mieszkańców. Do tej pory zgłoszono dwie propozycje. Rewitalizację budynku obecnej siedziby Centrum Usług Społecznych i przeniesienie do niej Miejsko-Powiatowej Biblioteki Publicznej przy rozszerzeniu zakresu jej działalności oraz powstanie Centrum Aktywności Społecznej, które ma nieść wsparcie grupom mieszkańców zagrożonych wykluczeniem społecznym.
– Bardzo zależy nam na tym, żeby w programie jak najszerzej był obecny sektor obywatelski i pozarządowy. Najłatwiejszym sposobem zgłoszenie wniosku jest wypełnienie ankiety znajdującej się na stronie Urzędu Miasta www.e-swidnik.pl. Zawiera ona podstawowe dane na temat proponowanego przedsięwzięcia: jego nazwę, krótki opis z określeniem celów, jakie mają dzięki niemu zostać osiągnięte i szacunkowe koszty. Wnioski mogą być składane przez samorząd i inne instytucje publiczne, organizacje pozarządowe, spółdzielnie i wspólnoty mieszkaniowe, pojedynczy mieszkańcy. Katalog podmiotów uprawnionych do składania wniosków jest bardzo szeroki – przekonywał Dawid Zieliński z Delta Partners.
Marcin Dmowski, zastępca burmistrza przekonuje, jak ważne jest uzyskanie pieniędzy z Urzędu Marszałkowskiego.
– Rewitalizacja północnych obszarów przyległych do strefy przemysłowej kosztowała 18 mln zł, z czego prawie 9 mln pochodziło z dotacji w ramach programu na lata 2007– 13. Remont placu Konstytucji 3 maja pochłonął11,5 mln zł, a udział w tej kwocie dotacji to aż 9mln zł. Modernizacja Centrum Kultury pociągnęła za sobą koszty w kwocie 12 mln zł, w tym 2,5 mln zł dofinansowania. Jak widać efekty warte są wysiłku i starań. Można by zapytać czy wszystkie te pracochłonne i wymagające czasu procedury wewnętrzne, poprzedzające aplikację konkretnych projektów do konkursów marszałkowskich są potrzebne. Otóż stanowią one podstawowy wymóg formalny, warunek sine qua non możliwości starania się o pieniądze – tłumaczy M. Dmowski.
Jakich wniosków spodziewaliby się po świdniczanach przedstawiciele Delta Partners? Znają już przecież miasto doskonale współpracując z jego władzami od 2015 roku.
– Stawiałbym na projekty integracyjne skierowane do osób w średnim wieku. Można powiedzieć, że ludzie młodzi i seniorzy są już w pewnym stopniu „zaopiekowani”, natomiast dla osób w tak zwanym wieku produkcyjnym nie ma wystarczająco wielu propozycji, na przykład na spędzenie czasu po powrocie z pracy. Z ciekawych przedsięwzięć, można by pomyśleć o klubie rodziców, gdzie rodzice się integrują, a przy okazji uczą czegoś dzieci. Niestety z powodu wybuchu wojny w Ukrainie mogą pojawić się nowe potrzeby, nad którymi trzeba się będzie pochylić. Ale podstawą powinno być wykorzystanie potencjału modernizmu Świdnika. Urbanistycznie niewiele jest takich miast w Polsce. Byliśmy tu po raz pierwszy w 2014roku. Podjechaliśmy pod kompleks Avii i pamiętam, jak wyglądał. Było to zaledwie 7 lat temu, a teraz mamy w tym miejscu piękny obiekt rekreacyjny, którym wszędzie możecie się pochwalić. Teraz potrzeba nadania miastu blasku. Chodzi o małe rzeczy, detale, jak proponowana przez Pegimek koncepcja zmiany filozofii organizacji zieleni miejskiej. Takie właśnie działania zmieniają obraz przestrzeni publicznej. Mówimy o mieście dobrze zarządzanym i zasobnym. Mogę powiedzieć to z czystym sumieniem, ponieważ mamy za sobą ponad 150 gminnych projektów rewitalizacyjnych. Świdnik nie jest miejscem, które trzeba ratować. W przeciwieństwie do wielu innych gmin nie ma już wielu niezaspokojonych podstawowych potrzeb infrastrukturalnych. Pojawiają się za to potrzeby wyższego rzędu. Mówimy tu o problemach społecznych, ale nie o patologii, powszechnej przestępczości czy uzależnieniach spotykanych gdzie indziej. Nie naprawiamy rewitalizacją dziur w drodze, tylko chcemy sprawić, żeby w mieście żyło się jeszcze lepiej. A zatem, z jednej strony jest łatwiej, ale też trudniej, bo pewne rzeczy trzeba kreować, a nie ratować. Wyzwaniem jest więc zapewnienie oferty usług, nie infrastruktury – mówi Dawid Zieliński.
Artykuł przeczytano 1477 razy
Last modified: 14 marca, 2022
