Ultramaratony przyciągają coraz szerszą rzeszę fanów, ciekawych tego, co kryje się po 42. kilometrze biegu. Oferują podróż w głąb własnych możliwości, gdzie każda granica możliwa jest do przekroczenia. Najlepsi pokonują je w nieosiągalnym dla innych tempie, po wielu godzinach rywalizacji. Takim zawodnikiem jest Artur Jendrych, który po przerwie spowodowanej problemami ze zdrowiem wrócił do ścigania i zrobił to, z czego znany był od dawna. Wygrał zmagania na trasie o długości 103 kilometrów.
Świdnicki sportowiec obrał sobie za cel start w imprezie Ultra Wysoczyzna, rozgrywanej na malowniczych terenach północnej Polski. Jeśli komuś wydaje się, że ma to niewiele wspólnego z biegami po górach, mógłby się mocno zdziwić. Wysoczyzna Elbląska oferuje nie tylko piękne widoki, ale także sporą ilość przewyższeń. Na „setce” było ich ponad dwa tysiące. Artur Jendrych prowadził od samego początku, zwiększając z czasem przewagę nad najgroźniejszym rywalem, Tomkiem Szałachowskim. Na mecie zameldował się po ośmiu godzinach czterdziestu trzech minutach i czternastu sekundach, o ponad kwadrans szybciej od przeciwnika.
– Powrót do ultra po niemal rocznej przerwie, spowodowanej stanem zdrowia budził we mnie wiele obaw i niepewności – mówi Artur Jendrych. – Nie wiedziałem jak zachowa się organizm, poddany tak długiemu wysiłkowi, na dużej intensywności. W tym biegu bardzo pomogło mi doświadczenie, zdobyte na przestrzeni wielu lat startów. Oprócz przygotowania fizycznego kluczowe okazały się konsekwentnie realizowane założenia żywieniowe i strategia na bieg. Nie chcąc popełnić żadnego błędu biegłem dosyć zachowawczo, nie dając ponieść się emocjom. Radość z powrotu do ściągania na dawnym poziomie była ogromna. W trakcie rywalizacji uśmiech nie znikał mi z twarzy, mimo narastającego zmęczenia. Na mecie z kolei było sporo emocji i wzruszenia. Dziękuję mojej żonie, która supportowała mnie na trasie, wspierała przed i w trakcie zmagań.
fot. Ultra Lovers, Jacek Deneka
Artykuł przeczytano 20 razy
Last modified: 28 kwietnia, 2026
